Dostumla ortak noktalarım

e-Posta Yazdır PDF

Sevgili Emoş’umla iki aylık bir aradan sonra nihayet tekrar görüşmek için plan yapmıştık. İki ay içinde kaç kez yaptığımız planlar bizim dışımızda gelişen sebeplerden dolayı iptal olmuştu. İkimizde sorumlulukları olan bireyler olarak ayarlama yapmakta kimi zaman zorlanıyor, zorlukla yaptığımız ayarlamalar da ise son dakika aksilikleri ile karşılaşabiliyorduk.

Emoş benim geçmişim, çocukluk arkadaşım, okul arkadaşım, yürüdüğüm zamanları bilen, hatırlayan tek arkadaşım. Benim için çok özel biri, bir arkadaştan çok bir dost.

Bundan birkaç ay öncesine kadar uzun yıllar görüşememiş hatta birbirimizi kayıp etmiştik. İkimizde birbirimizi görüşemediğimiz bu yıllarda hiç unutmadık, çünkü bizim okul yıllarımızda birbirimize verdiğimiz bir söz vardı. “Birgün birbirimizi kayıp edecek olursak mutlaka diğerimiz bulacak, ömür boyu bizim arkadaşlığımız sürecek” diye... İkimizde hayatın içinde olağan gelişen nedenlerden dolayı kopmuştuk. Evlilik, çocuk, sorumluluklar derken yıllardan gelip geçmişti!...

Benim yazdığım köşe yazısını görmüş Emoş internette gezinirken. Sonra o siteye mail atmış “Yazarınıza ulaşmak istiyorum, mail adresini verir misiniz?” diye. O mail bana site yönetimi tarafından ulaştırıldı. “Mail adresimi verin... “dedim ve kısa zamanda arkadaşımdan iletişim bilgilerini içeren maili almış oldum. Heyecanlandım, yıllar olmuştu ve ben acaba Emoş’um beni unutmuşmudur diye düşünürken ondan beni özlediğini unutmadığını içeren bir mail almak çok mutlu etti beni. Biz o günden sonra hiç ara vermemiş gibi kaldığımız yerden devam ettik. Dostlukta bu değil midir, yıllarca görüşmesen bile dostunla hiç sorgulamadan, kırılmadan, gücenmeden kaldığın yerden devam edebilmektir.

Öyle çok ortak noktamız var ki dostumla!... Düşündükçe beni şaşırtan bu ortak noktaları paylaşmak istiyorum ve eminim okudukça bu sizleri de şaşırtacak. Belki sizde varsa bir dostunuz düşüneceksiniz ve sizlerde dostlarınızla olan ortak noktalarınızı fark ettikçe benim gibi şaşıracaksınız. İnsan dostunu kendi seçmiyor ama seçtiği dostu özel oluyor.

Ben ortaokul son sınıfta ayağımdan ameliyat oldum ve okulu bıraktım. Emoş ise Lise son sınıfta gözlerinden ameliyat oldu ve okulu bıraktı. İkimizde 3 yıl ara ile engelliği yaşamaya başladık.

Emoş’um da bir oğlu var, benim de!..

İş hayatımızda aynı yıl bitecek, aynı yıl emekli olacağız.

Resim ikimizin de çocukluğumuzdan beri en büyük tutkumuz, Emoş’um sergiler açıyor, bu anlamda benden bir adım önde. Benim yaptığım resim çalışmaları henüz amatör düzeyde fakat benimde ileriki yıllarda bir sergi açma hatta Emoş’la ortak bir sergi açma hayalimiz var.

Ve yazı yazmak, ikimizde yazmayı seviyoruz. Köşe yazıları yazıyoruz ve ikimizde nasip olursa birlikte bir kitap çıkarmak istiyoruz. Belki Emoş benden hızlı çıkabilir bu konuda da...

Kısacası idealleri, hayata bakışı aynı olan ve okul yıllarında başlamış ve bugünlere gelmiş olan  bir dostluğu paylaşmak istedim sizlerle, bir Emoş ile Seloş hikayesini, içinde milyonlarca anının barındığı, detaylarının zaman zaman yazılarıma yansıdığı bir dostluktan ortak noktaları anlatmak istedim.

Hepinize ömür boyu sürecek en az bir dost diliyorum.

Sevgilerimle,

Selma Gürbey Taşdelen